Kapı Deliği – “Bizi İzleyen Şey Kapının İçindeydi”

“Kapı deliğine baktım.

Ama biri dışarıdan bakmıyordu.

Sanki içerideydi.”

Taşındığımız daire üçüncü kattaydı.

Sessiz bir sokak.

Normal bir apartman.

İlk hafta sadece rahatsız edici bir his vardı.

Sanki evin içinde biri bizi izliyordu.

Ama ses yoktu.

Gölge yoktu.

Bir gece eşim fısıldadı:

“Kapının önünde biri var mı?”

Sessizce kapı deliğine baktım.

Koridor karanlıktı.

Ama kapı deliğinin içi…

tamamen karanlık değildi.

Sanki bir göz kapağı vardı.

Ve kıpırdıyordu.

Geri çekildim.

Bir süre sonra kapının dışından değil,

kapının içinden bir nefes sesi gelmeye başladı.

Kapı deliğinden.

Ertesi gece tekrar denedim.

Bu sefer kapı deliğine yaklaştığım anda

bir şey de bana yaklaştı.

Gözümü deliğe koyduğum an şunu gördüm:

Bir göz.

Ama dışarıdan değil.

İçeriden bana bakıyordu.

Göz kırptı.

O an bağırdım.

Eşim çocukları alıp banyoya kilitlendi.

Polisi aradık.

Ekip geldi.

Kapıyı açtılar.

Koridor boştu.

Ama polislerden biri kapı deliğine baktı.

Sonra geri çekildi.

Yüzü bembeyazdı.

“Bu kapı deliği ters takılmış.”

Ama sorun bu değildi.

Kapı deliği sonradan ters çevrilmişti.

Ve biz taşındığımızda öyle değildi.

Daha kötüsü, polislerden biri şunu söyledi:

“Bu, dışarıyı görmek için değil.

İçeriyi izlemek için ayarlanmış.”

O gece evde kalmadık.

Ertesi gün kapı söküldü.

Deliğin içinden tırnak izleri çıktı.

Kapının iç yüzeyinde.

Bugün o daire boş.

Kapısı değiştirildi.

Ama apartmanda herkes bilir:

Bazı geceler o kapının önünden geçerken

kapı deliği kararıyor.

Çünkü biri hâlâ bakıyor.

Ama bu sefer dışarıdan değil.